خدا به آنها جواب داده است كه قرآن معجزه است و نتواند كه از غير خدا باشد و آنچه هم در بارهء على است از حضرت او است . ظاهر خبر اين است كه كلمهء « في على » با آن نازل شده است و برخى تأويل كرده‌اند كه مقصود بيان خلافت آن حضرت است با توضيح از طرف پيغمبر ، نه اينكه لفظ على ( ع ) در نزول بوده است . از مجلسى ( ره ) - گويا از خبر چيزى افتاده باشد و نام آن حضرت در هر دو آيه بوده است و به واسطهء افتادن قسمتى از خبر قسمت آيهء اول به آخر آيهء دوم متصل شده است و اين بسيار اتفاق مىافتد و ممكن است در مصحف ائمه چنين بوده است . از مجلسى ( ره ) - در باب تسليم همين كتاب ، گذشت كه خطاب در « جاءوك » و « يُحَكِّموكَ » كه در آيهء پيش از اين آيه است راجع به على ( ع ) است و اينجا اشاره كرده كه اين وعظ هم در بارهء او است . از مجلسى ( ره ) - سلم ، اسلام است و استسلام و انقياد ، و ولايت در ضمن آنها است بلكه از اعظم اجزاء آنها است . پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من مىگويم سِلم در اصل لغت به معنى سازش است در برابر حرب به معنى جنگ ، و اسلام هم به همين معنى باز گرفته شده است ، يعنى دينى است كه وسيلهء الفت و اتحاد و ترك اختلاف و جنگ است و راه آن ولايت امامان بر حق است كه بدون غرض دنيوى مردم را رهبرى كنند ، ولى پيشوايان خود خواه و استفاده جو براى استعمار و استثمار مردم ميان آنها اختلاف و تفرقه و بلكه جنگ به وجود مىآورند تا به ناحق بر آنها آقائى كنند ، و اين جمله در سياست استعمارى شايع است كه : تفرقه انداز و آقائى كن ، و اين روش همهء حاكمان جور بوده و هست . از مجلسى ( ره ) - از ولايت آنان به زندگى دنيا تعبير شده زيرا مايهء فراهم ساختن و به دست آوردن آن است و از اين رو بدبختان آن را